Silta meħuda minn kitba ta’ Chiara Lubich, 8 ta’ April 2004
Il-Ġimgħa l-Kbira ngħixuha kuljum. Fl-aħbarijet nisimgħu b’tant delitti u attenti ta’ qtil, b’tant vjolenza diżumana u b’tant krib ta’ tbatija; f’dan kollu tidwi l-għajta ta’ Ġesù fuq is-Salib: “Alla tiegħi, Alla tiegħi, għaliex tlaqtni?” Iżda din l-għajta ma baqgħetx bla tweġiba. Ġesù ma baqax f’dik it-tbatija infinita, iżda mill-ġdid (…) reħa ruħu f’idejn il-Missier, għeleb it-tbatija (…) u b’hekk wassal il-bnedmin fi ħdan il-Missier u wassalhom biex jinħabbu bejniethom.
(…) Fid-dinja tagħna hemm ħtieġa kbira għal dik l-imħabba tal-aħwa li ntrebħet permezz tas-salib. Minn fuq is-salib Ġesù jagħtina l-lezzjoni l-aktar kbira, divina, erojka dwar xihni l-Imħabba: imħabba li ma tagħmilx distinzjoni, li tħobb lil kulħadd, li ma tistenna xejn lura (…)
Din l-imħabba għandha qawwa divina, tista’ ġġib rivoluzzjoni qawwija nisranija, li tinvadi mhux biss il-qasam spiritwali, imma wkoll dak uman, filwaqt li ġġedded kultura, poltika, ekonomija, xjenza, komunikazzjoni (…).
Din hi l-lotta l-aktar radikali li nistgħu nagħmlu (…); turi l-qawwa tal-Qawmien li tirbaħ il-mibegħda u l-mewt.
