[:mt]Download leaflet
“Triqatek, Mulej, għarrafni, il-mogħdijiet tiegħek għallimni” (Sal 25 [24],4).
Dan is-salm jurina bniedem li qed iħossu mdawwar minn perikli u theddid. Issa jinsab fil-bżonn li jsib it-triq it-tajba, li fl-aħħar tkun tista’ twasslu fiż-żgur. Lejn min se jdur? Hu jaf tajjeb kemm hu bniedem fraġli, imma fl-aħħarnett jgħolli għajnejh u jgħajjat lill-Mulej, Alla ta’ Iżrael, li qatt ma abbanduna l-poplu tiegħu, imma mexxieh minn vjaġġ twil fid-deżert sa ma wasslu fl-Art imwiegħda.
L-esperjenza tal-mixja tqanqal it-tama f’min jinsab iterraq. Hi okkażjoni privileġġata biex idur lejn Alla, biex jintelaq kollu fiduċja fl-imħabba fidila Tiegħu, minkejja li hu bniedem li m’għandux il-ħila jżomm kelmtu.
Meta l-Bibbja titkellem fuq xi ħadd li jinsab miexi m’Alla, dan il-mixi jfisser lezzjoni ta’ ħajja, li biha nitgħallmu nagħrfu l-pjan tiegħu ta’ salvazzjoni.
“Triqatek, Mulej, għarrafni, il-mogħdijiet tiegħek għallimni”.
Sikwit, wara li nkunu mxejna waħedna għax naħsbu li ma neħtieġu lil ħadd, inħossuna mitlufin, imħawdin, u nsiru konxji tan-nuqqasijiet tagħna. Ix-xewqa tagħna tkun li nsibu d-direzzjoni t-tajba għal ħajjitna, li biha ngħaddu mit-triq li twassalna fejn għandna naslu.
Dan hu Salm li jgħinna ħafna; iħeġġiġna nġeddu l-esperjenza tagħna m’ Alla jew nagħmlu waħda ġdida għal kollox li biha naslu biex niltaqgħu personalment miegħu, għax qalbna qawwija bil-ħbiberija tiegħu.
Hu jqawwilna qalbna biex nisimgħu t-tagħlim tiegħu, li l-ħin kollu jistedinna noħorġu minna nfusna biex nimxu warajh mit-triq tal-imħabba, li Hu stess jimxi minnha biex jiltaqa’ magħna.
Tista’ tkun xi talba li timxi magħna matul il-jum u li biha kull mument, ta’ ferħ jew ta’ tbatija, isir parti mill-mixja tagħna.
“Triqatek, Mulej, għarrafni, il-mogħdijiet tiegħek għallimni”.
Hedy, omm ta’ erbat itfal mill-Isvizzera, ilha żmien tagħmel kull ma tista’ biex tgħix il-Kelma. Issa hi tinsab marida serjament u taf li qed joqrob il-mument li fih tasal fid-destinazzjoni wara din il-mixja tagħha fuq l-art.
Kati, il-ħabiba għażiża tagħha, tirrakkonta: “Kull darba li jmur iżurha xi ħadd, anki dawk li jieħdu ħsiebha, Hedy dejjem iddur lejhom, tinteressa ruħha fihom, avolja issa sar diffiċli ħafna titkellem. Hi tirringrazzja ʼl kull min ikun ħdejha u tirrakkonta l-esperjenza tagħha. Fiha tara biss mara kollha Mħabba, li qalet iva għar-rieda t’Alla! Hi tiġbed lejha ħafna nies: ħbieb, qraba, saċerdoti. Kollha jibqgħu milqutin bl-attenzjoni li tagħti ʼl kull min imur iżurha u għall-qawwa li għandha, li hi frott tal-fidi tagħha fl-imħabba t’Alla”.
Chiara Lubich tgħid li l-ħajja tagħna hi bħal ‘vjaġġ qaddis’ : «[…] Il-‘vjaġġ qaddis’ hu simbolu tal-vjaġġ tagħna li jwassalna għand Alla. […] Għaliex, mill-unika ħajja tagħna, ma nagħmlux vjaġġ, vjaġġ qaddis, għax Qaddis hu Dak li qed jistenniena? […] Anki min m’għandux twemmin reliġjuż jista’ jagħmel kapulavur minn ħajtu, billi jimxi b’ impenn morali ġust. […] La l-ħajja hi “vjaġġ qaddis” li jeħodna fit-triq tar-rieda t’Alla, il-mixja tagħna ʼl quddiem trid titjieb kuljum. […]
U meta se nieqfu? […] Irridu nċedu u ma nibqgħux mexjin għax qtajna qalbna minħabba l-iżbalji tagħna? Le, f’mumenti bħal dawn irridu “nerġgħu nibdew” il-mixja […] u nintelqu għal kollox fil-grazzja t’Alla, aktar milli fil-ħila tagħna. […] U fuq kollox, irridu nimxu flimkien, magħqudin bl-imħabba, u ngħinu lil xulxin. B’hekk il-Qaddis ikun f’nofsna u Hu jsir it-“Triq” tagħna. Imbagħad b’mod aktar ċar ifehimna xinhi r-rieda t’Alla u jpoġġi f’qalbna x-xewqa u l-ħila li nwettquha. Jekk inkunu magħqudin, kollox ikun aktar faċli u niksbu l-beatitudni mwiegħda ʼl min jibda dan il-‘Vjaġġ Qaddis’” .
Letizia Magri
https://soundcloud.com/user-63571203/march-2021[:en]
Make me know your ways, O Lord: teach me your paths (Ps 25 [24]:4).
This psalm presents us with a man who feels threatened and in danger. He needs to find the right path to lead him to safety. Who can he appeal to for help? Aware of his own frailty, he finally raises his eyes and cries out to the Lord, to the God of Israel, who has never abandoned his people, but has guided them on the long journey through the desert to the Promised Land. The experience of ‘walking with God’ fills the wayfarer with a sense of hope once again. It is a special time of new intimacy with God, of trusting abandonment to his faithful love, despite one’s own infidelity. In the language of the Bible, walking with God is also a lesson in life: it is a time of learning to recognise his plan of salvation.
“Make me know your ways, O Lord: teach me your paths.”
Often, we walk along the roads of what we presume to be our self-sufficiency but then we find ourselves disoriented, confused, and aware of our limitations and shortcomings. We would like to find a compass in life and the correct pathway to reach our goal. This Psalm helps us greatly; it urges us towards a new or renewed personal encounter with God and of trust in his friendship. It gives us the courage to embrace his teachings, which constantly invite us to avoid remaining closed in on ourselves, to follow him on the way of love, upon which he is the first to travel as he comes to meet us. It can be a prayer that accompanies us throughout the day and makes every moment, whether joyful or sad, into a stage on our journey.
“Make me know your ways, O Lord: teach me your paths.”
In Switzerland, Hedy, who is married and has four children, has been trying to live the Word for a long time. She is now seriously ill and knows that she is about to reach the goal of her journey on earth. Her dear friend Kati tells us, ‘During every visit, even with the nursing staff, Hedy is always looking out for other people – she is always interested in other people – even though it is now very difficult for her to speak. She thanks everyone for being there and shares her experience with them. She is only Love, a living “yes” to God’s will! She attracts many people: friends, relatives and clergy. Everyone is deeply impressed by her attention to all her visitors and by her strength, the fruit of faith in God’s love.’
Focolare founder, Chiara Lubich, spoke of life as a ‘holy journey’ [i] The ‘holy journey’ is a symbol of the path we travel towards God. … Why not make of the only life we have, a journey, a holy journey, because holy is he who awaits us. … Even those who do not have precise religious beliefs can make a masterpiece of their lives and, with great integrity undertake a journey of sincere moral commitment. … If life is a ‘holy journey’ along the pathways of God’s will, we should make progress every day. … But when we stop? … Should we abandon the enterprise because we are discouraged by our mistakes? No, in these moments the watchword is ‘start again’ … by putting all our trust in God’s grace rather than in our abilities. … And it’s important that we walk together, united in love, helping one another. The Holy One will be in our midst and he will be our ‘Way’. He will make us understand God’s will more clearly and give us the desire and the capacity to carry it out. Everything will be easier if we are united and we will experience the joy promised to those who undertake the ‘holy journey’.[ii]
Letizia Magri
[i] Cf. Ps. 84 (83):6 ‘Blessed is he who finds in you his strength and decides in his heart the holy journey’ (CEI 1974)
[ii] C Lubich, Word of Life, Dec 2006
https://soundcloud.com/user-63571203/march-2021[:]

Malti
English


Add Comment