Niżżel il-fuljett tal-Kelma tal-Ħajja bil-Malti
“Aħfrilna dnubietna, bħalma naħfru lil min hu ħati għalina” (Mt 6, 12).
Il-Kelma tal-ħajja ta’ dan ix-xahar hi silta mill-Missierna, it-talba li Ġesù għallem lid-dixxipli tiegħu. Din hi talba li nsibuha fl-għeruq tat-tradizzjoni Lhudija. Il-Lhud ukoll kienu u għadhom isejħu lil Alla bħala “Missier”.
Għall-bidu, dan il-kliem iġegħilna naħsbu: nistgħu aħna nitolbu ʹl Alla jaħfrilna n-nuqqasijiet tagħna, kif insibu fit-test Grieg, bl-istess mod li bih aħna jkollna l-ħila naħfru ʹl min jonqosna? Il-ħila tagħna li naħfru hi dejjem waħda limitata, superfiċjali u kkundizzjonata.
Li kieku Alla kellu jimxi magħna bl-istess kejl tagħna l-bnedmin, kieku nsibu ruħna fil-frisk!
“Aħfrilna dnubietna, bħalma naħfru lil min hu ħati għalina.”
Iżda dan hu kliem importanti għax bih nesprimu l-fatt li aħna neħtieġu l-maħfra t’Alla. Ġesù stess qalu lid-dixxipli tiegħu, għalhekk jgħodd għall-imgħammdin kollha, u b’hekk aħna nistgħu nduru lejn il-Missier b’qalb sempliċi.
Kollox jibda billi niskopru li aħna wlied Alla, aħwa ma’ Ġesù u nies li jimitaw Lilu, li kien l-ewwel wieħed li mexa għal kollox skont ir-rieda tal-Missier.
Aħna nistgħu nitolbu kollox lill-Missier wara li nkunu lqajna d-don tal-imħabba bla tarf t’Alla. Anki l-grazzja li jagħmilna dejjem aktar nixbhu Lilu, saħansitra li naħfru ʹl ħutna b’qalb kbira, ġurnata wara l-oħra.
Kull darba li naħfru, inkunu qed nagħmlu dan b’mod liberu għax nafu x’qed nagħmlu. Il-maħfra qatt m’hi drawwa, imma mixja impenjattiva, li Ġesù jgħidilna nitolbu għaliha kuljum, l-istess kif nitolbu għall-ħobża tagħna ta’ kuljum.
“Aħfrilna dnubietna, bħalma naħfru lil min hu ħati għalina.”
Min jaf kemm-il darba n-nies li ngħixu magħhom – fil-familja, mal-ġirien tat-triq, fuq il-lant tax-xogħol – iweġġgħuna u nsibuha bi tqila naħfrulhom bħallikieku qatt ma ġara xejn. X’irridu nagħmlu? F’ċirkustanzi bħal dawn nistgħu nitolbu l-grazzja li nimitaw lill-Missier tagħna tas-Sema:
“[…] Kull filgħodu rridu nqumu b’qalb kollha ħniena u maħfra, mimlija b’dik l-imħabba li tgħatti kollox, li tilqa’ lill-oħrajn kif inhuma, bil-limiti u d-diffikultajiet tagħhom. L-istess bħal omm ma’ binha li jkun żbalja: hi tiskużah dejjem, taħfirlu dejjem, tibqa’ tittama dejjem. Irridu nħarsu lejn kulħadd b’għajnejn ġodda, qiesu qatt ma kellhom dawk id-difetti. Irridu nerġgħu nibdew dejjem, għax nafu li Alla mhux talli jaħfer, imma jinsa: dan hu l-kejl mitlub ukoll minna”[1].
Dan nistgħu naslu għalih jekk nimxu f’ħajjitna fiduċjużi fit-talb tagħna lejn Alla.
“Aħfrilna dnubietna, bħalma naħfru lil min hu ħati għalina.”
Meta ngħidu l-Missierna, dejjem ngħiduha “f’isimna”, bħala aħwa. Jien ma nitlobx biss għalija, imma wkoll għall-oħrajn, u nitlob flimkien magħhom. Il-ħila li naħfru sserraħ fuq l-imħabba tal-oħrajn lejna. Min-naħa l-oħra, imħabbti tista’ b’xi mod tħoss tagħha l-iżbalji ta’ ħija: forsi jiddependi anki minni, forsi m’għamiltx il-parti tiegħi kollha biex hu jħossu milqugħ, mifhum…
Ġo Palermo, belt fi Sqallija, il-komunitajiet insara minn Knejjes differenti jgħixu esperjenza qawwija ta’ djalogu. Dan jitlobhom imorru lil hinn minn ċerti diffikultajiet. Biagio u Zina jirrakkontaw din l-esperjenza: “Darba waħda mexxej reliġjuż stedinna mmorru għand xi familji tal-Knisja tiegħu, li aħna ma konniex nafuhom. Magħna ħadna xi ikel biex nieklu flimkien waqt il-pranzu, imma dawk il-familji tawna x’nifhmu li ma ħadux ħafna pjaċir b’dik il-laqgħa. Bil-ħlewwa kollha Zina qaltilhom iduqu minn dak li kienet sajret u mbagħad kilna flimkien.
Wara l-ikla, bdew jgħidulna bid-difetti li huma jaraw fil-Knisja tagħna. Aħna ma ridniex noqogħdu nħaqquha magħhom, għalhekk staqsejnihom: ‘Liema difett jew differenzi bejn il-Knejjes tagħna jistgħu jżommuna milli nistmaw lil xulxin b’imħabba?’ Milli jidher kienu mdorrijin b’dawn il-ħafna argumenti u baqgħu skantati b’dik it-tweġiba. Imbagħad bdejna nitkellmu fuq il-Vanġelu u fuq dak li jgħaqqadna flimkien bħala Nsara, li żgur hu ħafna aktar minn dak li jifridna.
Malli ġejna biex insellmu ʹl xulxin, ma riduniex nitilqu. Għalhekk aħna ssuġġerejna li nitolbu l-Missierna flimkien, u dak il-ħin ħassejna preżenza qawwija t’Alla. Ġegħluna nwegħduhom li se nerġgħu mmorru narawhom għax riduna nsiru nafu l-bqija tal-komunità tagħhom. U hekk għadu jseħħ sallum”.
Letizia Magri
[1] C. Lubich, Kelma tal-Ħajja Diċembru 2004, Parole di Vita, ta’ Fabio Ciardi (Opere di Chiara Lubich 5; Città Nuova, Roma 2017) pġ. 739
