{:mt}
Eċċellenza President Marie Louise Coleiro Preca,
Eċċellenza Mons. Arċisqof Charles J. Scicluna,
Sinjuri,
Fil-25 ta’ Marzu li għadda fakkarna is-60 anniversarju tal-iffirmar tat-Trattati ta’ Ruma, li taw bidu għal dik il-“komunità ta’ popli” li Robert Schuman kellu viżjoni sħiħa tagħha. Tant hu hekk li fis-7 ta’ Mejju 1950, hu kien ġa ppropona lil Adenauer “solidarjetà fil-produzzjoni tal-faħam u l-azzar”, biex ma jkun hemm ebda forma ta’ gwerra bejn Franza, il-Ġermanja u dawk il-pajjiżi li jaqblu ma’ din il-proposta. Pass straordinarju lejn rikonċiljazzjoni bejn popli mfarrka bl-aktar ġlied aħrax li qatt sar.
L-Ewropa kienet inqerdet għal kollox; mietu aktar minn 35 miljun ruħ. U barra minn din il-qerda kien hemm ukoll qerda soċjali, politika u morali. La kien hemm liġijiet, la ordni publika u lanqas servizzi publiċi. F’dak iż-żmien ta’ taħwid kien diffiċli żżomm sigurtà bejn il-fruntieri u ftehim ta’ paċi; allura kif seta’xi ħadd jimmaġina li ser jitfejqu feriti hekk fondi u li popli kontra xulxin jsiru poplu wieħed Ewropew? Min kien li ispira lil Schuman, lil Adenauer, lil De Gasperi u oħrajn?
Irridu nemmnu li kien Alla li qanqal l-ideat u ta forza lill-Ewropa. Kien Alla li wera mħabbtu għall-bnedmin billi ħa l-mewt l-aktar ħarxa u infami u sar ħaġa waħda mat-tbatijiet kollha tal-bnedmin, anki dawk li jinbtu mill-vjolenza u l-gwerra. U llum ukoll huwa Alla li jista’ jqanqal lill-popli għar-rikonċiljazzjoni biex jiffurmaw il-familja waħda tal-bnedmin. Il-fundaturi tal-Ewropa għamlu esperjenza ta’ dan; ma ħallewx l-assurdità tal-ħażen, id-diżumanità tad-dittaturi, il-kunflitti, is-Shoah…ifarrkuhom.
Chiara Lubich, il-fundatriċi tal-Moviment tal-Fokolari qalet hekk dwar il-kultura li titwieled minn rikonċiljazzjoni profonda:
“…Kull persuna tista’ tagħti s-sehem tipiku tagħha fl-oqsma kollha: fix-xjenza, fl-arti, fil-politika, fil-komunikazzjoni u l-bqija. U dan is-sehem ikollu effett akbar jekk il-persuna taħdem f’għaqda ma’ oħrajn f’isem Kristu. Din hi l-inkarnazzjoni li qed tkompli, inkarnazzjoni sħiħa li tirrigwarda l-membri kollha tal-Ġisem Mistiku ta’ Kristu. B’hekk titwieled u tinfirex mad-dinja dik li nistgħu nsejħulha “l-kultura tar-Reżurrezzjoni”: il-kultura ta’ Kristu li qam mill-mewt, tal-Bniedem il-Ġdid, u fiH, tal-umanità ġdida”.
Jekk sa ċertu punt din kienet l-avventura tal-fundaturi tal-Ewropa, aħna nistgħu – u rrid ngħid għandna – naspiraw li nkomplu l-ħidma li bdew huma. Ilkoll imsejħin għal dan. L-għaqda tal-popli Ewropej hi mixja li tinvolvi fl-istess ħin il-qasam edukattiv, dak kulturali u spiritwali, kif ukoll il-qasam politiku, ekonomiku, soċjali u komunikattiv.
Hekk hu allura xi passi li nistgħu nagħmlu:
L-ewwelnett, l-insara mhumiex mitluba biss li jirrikonċiljaw, imma wkoll li jagħmlu mixja ta’ xhieda komuni, fejn dan l-aħħar seħħu laqgħat storiċi: f’Lund, l-Iżvezja; f’Lesbo, il-Greċja u f’Kuba. Aħna lkoll imsejħin nagħmlu passi lejn komunjoni sħiħa u li tidher għax nafu dan kemm jiswa għall-għaqda tal-Ewropa u biex l-umanità tkun moqdija aħjar.
Imbagħad jeħtieġ li nwessgħu ħarsitna lejn l-Ewropa kollha kemm hi – mill-Atlantiku sal-Urali – u dan ifisser li nirrikonoxxu b’mod reċiproku l-valuri u l-ispazji ta’kollaborazzjoni minn fuq s’isfel tal-Ewropa, mil-lvant sal-punent. Il-gwerer, il-ħakmiet totalitarji, l-inġustizzji ħallew feriti li hemm bżonn jitfejqu. Jekk iridu nkunu tassew bennejja ta’ għaqda Ewropea, jeħtieġ nirrikonoxxu li dak li aħna llum hu frott ta’ storja komuni u ta’ destin Ewropew li jeħtieġ nħossu li hu tagħna. Jekk riżultat ta’ dan ikun li nġeddu r-relazzjonijiet bejn l-Unjoni Ewropea u Pajjiżi Ewropej li mhumiex parti minna, dan ġa jkun pass ‘l quddiem għall-paċi, speċjalment fil-Lvant Nofsani.
Fl-Ewropa jinħass ukoll bżonn kbir li ċ-ċittadini jieħdu sehem fil-ħajja tal-ibliet u tal-kontinent kollu. Fi kliem ieħor, dan ifisser li hemm bżonn nagħtu ħajja ġdida lid-demokrazija li twieldet fl-Ewropa, imma li llum għandna bżonn ta’ dimensjoni ġdida, waħda li hi aktar effettiva, aktar inċiżiva, aktar tgħodd għal dan is-seklu.
Aktar minn hekk, f’kuntest Ewropew multikulturali u multireliġjuż hemm bżonn kbir ta’ kapaċità ġdida ta’ djalogu. Djalogu li jista’ jserraħ fuq “Ir-Regola tad-Deheb”, li tgħid: “Kif tridu lill-bnedmin jagħmlu lilkom, hekk ukoll agħmlu intom lilhom” ( ara Lq 6,31). Din hi regola li tinsab fir-reliġjonijiet ewlenin kollha u li jilqgħuha wkoll dawk li m’għandhom ebda twemmin reliġjuż.
Imbagħad jeħtieġ ukoll li naraw mill-ġdid il-motto magħżul mill-Unjoni Ewropea “unità u diversità” u napplikawh ukoll fuq livell istituzzjonali. Dan ikun rigal anki għall-ġnus f’kontinenti oħra li qed ifittxu triqat għall-għaqda.
Il-fundaturi tal-Ewropa qatt ma ħasbu fuq Ewropa magħluqa fiha nnifisha, imma fuq Ewropa miftuħa għall-għaqda tal-familja umana. Hu sinifikattiv li qed nisħqu mill-ġdid dwar dan f’Malta, l-istat li jinsab propju fuq in-naħa ta’ isfelnett tal-Ewropa, b’ikel, ilsien u fuq kollox b’vokazzjoni mħawla fil-Mediterran, li minn qabar kaħlani jeħtieġ li jerġa’ jkun “Mare nostrum” ta’ Ewropa, Afrika u Lvant Nofsani magħquda.
Il-ħafna kriżijiet internazzjonali ta’ bħalissa jagħtuna stampa ċara tat-triq twila li hemm quddiemna biex naslu għal dan. Chiara Lubich kienet qalet: “Hemm bżonn ta’ studju bis-sabar, hemm bżonn tal-paċenzja, u fuq kollox hemm bżonn ma ninsewx li hemm Xi Ħadd li qed isegwi l-istorja tagħna u jixtieq – li bil-kollaborazzjoni tar-rieda tajba tagħna – iwettaq il-Pjan ta’ Mħabbtu fuq il-kontinent tagħna u fuq id-dinja kollha”.
Dan iwassalna għall-konklużjoni li vale la pena ngħixu ħajjitna għal skop daqshekk għoli.
Jalla anki dan il-Forum jagħti s-sehem tiegħu biex tistabbelixxi ruħha dik “L-Ewropa familja ta’ ġnus”, li skont Papa Franġisku hi “kapaċi twelled umaniżmu ġdid ibbażat fuq tliet kapaċitajiet: il-kapaċita’ li tintegra, il-kapaċita’ li tiddjaloga u l-kapaċita’ li tiġġenera”.
{:}{:gb}Europe’s Christian roots were the focus of discussion in Malta’s capital of Valletta on the 7th and 8thof May during a forum titled Towards a Europe of Hope, Healing and Hospitality. The goal of the forum, which is held each year by the European Union in the country of the presidency, is the promotion of dialogue according to the foundational inspiration of Robert Schuman. On the first day, after the opening events at the Anglican Cathedral, there was an artistic performance and a prayer titled “Hope”. Then a procession led through the streets of Valletta to the Roman Catholic Co-Cathedral of Saint John where some words were offered by Archbishop Scicluna and Maria Voce. The Focolare president offered a reflection on “Healing and Reconciliation”.
On the anniversary of that “community of peoples” that Schuman envisioned in 1950, proposing the historic coal and steel community to avoid all forms of war between France, Germany and any country who would later join the community, Maria Voce asked what the inspirational spark might have been behind such an extraordinary gesture that was intended to bring reconciliation to populations overwhelmed by the most horrible conflicts ever seen up until then. Who had inspired Schuman, Adenauer, De Gasperi – all Christian statesmen who are considered the founding fathers of Europe? The answer is obvious: “We want to think that the ideas and the strength to build Europe came from God who had shown his love for all people by suffering an infamous and atrocious death, God had identified with all the pains of humanity, including the ones deriving from violence and wars.”
With regard to the culture that could emerge when there is profound reconciliation, Maria Voce quoted Chiara Lubich: “Every person can have a contribution to give – in any field: science, art, politics, communications, and so on. And they will be more efficacious if they work together with others who are united in the name of Christ: it is the continuation of the Incarnation and, it is in this way, that what could be called a culture of the Resurrection spreads through the world.” But for this to happen, “a path towards full and visible communion is asked of us, Christians, knowing that this will be decisive for the unity of Europe and for serving humanity better.”
Recently, this path began to unfold further stages, in Lund, Sweden, Lesbos, Greece, and Cuba. “In a multi-cultural and multi-religious Europe there is need for a new capacity to dialogue, dialogue that can be based on the Golden Rule that is found in every religion on earth.” How significant to be saying these things precisely in the safe port of Malta in the midst of the Mediterranean, in the hope that this blue tomb will again become “Mare Nostrum” where Europe, Africa and the Middle East can find a peaceful route.{:}
Add Comment