“Kien żmien il-gwerra. U aħna, tfajliet li kellna għal qalbna tant ħolm dwar il-ġejjieni: dar, skola, persuni għeżież, karriera… bdejna naraw kollox jiġġarraf quddiem għajnejna. U l-Mulej lissen bil-fatti waħda mill-kliem eterni tiegħu: “Kollox huwa frugħa, xejn ħlief frugħa.” (…)
U ntbaħna li ideal wieħed huwa veru u ma jmut qatt: Alla. Filwaqt li bdejna naraw il-qerda li ġabet tant mibegħda, fil-moħħ żagħżugħ tagħna feġġ b’mod ħaj Dak li ma jmutx. RajnieH u ħabbejnieH fl-essenza tiegħu: Deus caritas est.
Il-ħsibijiet u l-aspirazzjonijiet tagħna kienu ssiġillati minn bint oħra ta’ żmenijiet oħra, li ma tantx kienu differenti minn dawk tagħna: Chiara t’Assisi. Din għarfet iddawwal bid-dawl divin tagħha dlamijiet id-dnub u ssaħħan qlub kiesħa silġ bl-egoiżmu, il-mibegħda u l-ħdura.
Hi wkoll rat il-frugħa tad-dinja, għax il-Fqajjar t’Assisi, eżempju ħaj tal-faqar, għallimha “titlef kollox biex tirbaħ lil Ġesù Kristu”.
Meta f’nofs ta’ lejl ħarbet mill-kastell tax-Scifi biex tmur il-Porziuncola u il-Qaddis staqsieha: “Binti x’tixtieq?”, hi wkoll wieġbet: “Alla”.
Impressjonana l-fatt li din iż-żagħżugħa sabiħa, ta’ tmintax-il sena, mimlija tama, għarfet tiġbor ix-xewqat kollha ta’ qalbha f’Dak li hu biss jistħoqqlu mħabbitna. U bħalha, aħna ħassejna l-istess xewqa.
U għidna: “Alla hu l-ideal tagħna. Kif nagħmlu biex nagħtuh lilna nfusna b’mod sħiħ?” It-tweġiba tiegħu kienet: “Ħobbni b’qalbek kollha”.
U kif inħobbuh? “Min iħobbni jħares il-kmandamenti tiegħi. Ħobb lill-proxxmu tiegħek bħalek innifsek.” Ħarisna lejn xulxin u ddeċidejna li “nħobbu lil xulxin biex inħobbu lilU”. Aktar ma wieħed “jgħix” il-Vanġelu, aktar jifhem.
Chiara Lubich
Rivista “Fides” fl-1948
