[:mt]Niżżel il-fuljett tal-Kelma tal-Ħajja bil-Malti
“Is-Saltna ta’ Alla hi bħal meta raġel ikun xeħet iż-żerriegħa fl-art. Rieqed jew imqajjem, bil-lejl jew bin-nhar, iż-żerriegħa tinbet u tikber” (Mk 4, 26-27).
Fil-Vanġelu ta’ San Mark, l-aħbar it-tajba tas-Saltna t’Alla titwasslilna permezz ta’ parabbola qasira: hi mxebbha ma’ żerriegħa li tinxteħet fl-art, tinbet b’qawwa kbira u tagħti l-frott.
Xinhi s-Saltna t’Alla għalina, illum? Kif tidħol fil-ħajja persunali u kollettiva tagħna: meta aħna l-ħin kollu nistennew x’se jiġri jew inkunu delużi b’dak li ġara? La din is-Saltna ġa nżergħet, għaliex ma narawx il-frott tagħha ta’ paċi, sigurtà u ferħ?
“Is-Saltna ta’ Alla hi bħal meta raġel ikun xeħet iż-żerriegħa fl-art. Rieqed jew imqajjem, bil-lejl jew bin-nhar, iż-żerriegħa tinbet u tikber”.
Din il-Kelma twasslilna l-fiduċja sħiħa ta’ Ġesù fil-pjan li għandu Alla l-Missier għall-bnedmin: “(…) Permezz tar-rebħa ta’ Ġesù fuq il-mewt, din is-Saltna diġa tinsab fostna. It-twettiq tagħha, li għad iġġib l-istorja fi tmiemha, hi ċerta. Il-Knisja hi l-komunità ta’ dawk li jemmnu f’din is-Saltna, u hi l-bidu tagħha” 1.
Lil dawk kollha li jilqgħuha, qed jafdalhom f’idejhom id-dmir li jħejju l-art biex tilqa’ d-don t’Alla u biex huma jżommu sħiħ t-tama tagħhom f’imħabbtu.
“(…) Infatti, m’hemm ebda sforz uman, l-ebda tentattiv axxetiku, l-ebda studju jew riċerka intellettwali li jistgħu jdaħħluk fis-saltna t’Alla. Ikun Alla nnifsu li jiġi jiltaqa’ miegħek, li bid-dawl tiegħu jurik min Hu jew li jista’ jmissek bil-grazzja tiegħu.
U m’hemm ebda mertu li tista’ tiftaħar bih jew li tista’ sserraħ fuqu biex ikollok dritt għal dan id-don t’Alla. Din is-Saltna tingħatalek b’xejn” 2.
“Is-Saltna ta’ Alla hi bħal meta raġel ikun xeħet iż-żerriegħa fl-art. Rieqed jew imqajjem, bil-lejl jew bin-nhar, iż-żerriegħa tinbet u tikber”.
Titfa’ ż-żerriegħa: mhux iżżommha għalik, imma tiżragħha kollha kemm hi u tafda. “Bil-lejl jew bin-nhar”: is-saltna tikber fis-skiet, anki fid-dalma tal-lejl.
Nistgħu wkoll nitolbu kuljum: “Tiġi Saltnatek”. Iż-żerriegħa ma tistennix li l-bidwi joqgħod jaħdem il-ħin kollu, biex jara jekk hux kollox sew, imma hi għandha l-ħila tistenna bis-sabar kollu sa man-natura tagħmel xogħolha.
Din il-Kelma tal-Ħajja tiftaħ bieb qalbna għall-fiduċja fil-qawwa tal-imħabba, li tagħti l-frott fi żmienha. Tagħtina s-sabar sabiex nistennew dak li jrid jikber waħdu, bla ma naqtgħu qalbna mir-riżultati; tagħtina l-libertà li nilqgħu lill-oħrajn fil-mument preżenti; tiftħilna għajnejna biex nagħrfu l-ħiliet tagħhom minkejja kull dgħufija.
“(…) Xahar qabel ma kien se jiżżewweġ, it-tifel tagħna ċemplilna għax kien inkwetat ħafna billi l-għarusa tiegħu reġgħet bdiet tieħu d-droga. Talabna nagħtuh parir x’seta’ jagħmel. Ma kenitx faċli nweġbuh. Stajna napprofittaw ruħna u ngħidulu jitlaqha, imma ma dehrilniex li dik kienet ħaġa tajba. Għalhekk issuġġerejnielu li jisma’ dak li kien hemm f’qalbu (…). Baqa’ sieket għal ħafna ħin, imbagħad qalilna: “Naħseb li nista’ nħobbha xi ftit aktar”.
Wara ż-żwieġ sabu ċentru tajjeb ħafna biex ma tibqax tieħu d-droga. Għaddew erbatax-il xahar li matulhom hi rnexxielha tibqa’ lura mid- droga. Din hi triq twila għal kulħadd, imma nippruvaw inżommu bejnietna l-imħabba tal-Vanġelu, anki jekk ma jonqsux mumenti ta’ biki. Din l-imħabba wrietna kif għandna nħobbu lit-tifel tagħna f’din is-sitwazzjoni delikata ħafna; imħabba li forsi tista’ tgħin lilu wkoll biex jifhem u jħobb ʹil martu” 3.
Letizia Magri
u t-team tal-Kelma tal-Ħajja
1: C. Lubich Kelma tal-Ħajja ta’ Awwissu 1983, fil-ktieb Parole di Vita, ta’ Fabio Ciardi, (Opere di Chiara Lubich 5), Città Nuova, Ruma 2017, pġ. 268.
2: C. Lubich Kelma tal-Ħajja ta’ Ottubru 1979, fil-ktieb Parole di Vita, ta’ Fabio Ciardi, (Opere di Chiara Lubich 5), Città Nuova, Ruma 2017, pġ. 152.
3: S. Pellegrini, G. Salerno, M. Caporale, Famiglie in azione. Un mosaico di vita, Città Nuova, Ruma 2022, pġ. 74[:en]
“This is what the kingdom of God is like. A man scatters seed on the ground. Night and day, whether he sleeps or gets up, the seed sprouts and grows, though he does not know how” (Mk. 4:26-27).
for ages 4-8 | for ages 9-17 | Print | Audio
This Word conveys to us Jesus’ own total confidence in God’s plan for humanity: ‘… Since Jesus came into the world and was victorious over it, this kingdom is already present here on earth and its fulfilment at the end of history is already assured. The Church is the community of those who believe in this kingdom and is its foundation.’ [i]
To all who welcome her, she entrusts the task of preparing the ground to receive God’s gift and cherish hope in his love. For there is no human effort, no exercise in self denial, no intellectual study or research that will give you the right to enter the Kingdom of God. It is God himself who comes to meet you, who reveals himself with his light and who touches you with his grace. And there is no merit you can boast of or rely upon that will entitle you to such a gift from God. The kingdom is freely offered to you. [ii]
“This is what the kingdom of God is like. A man scatters seed on the ground. Night and day, whether he sleeps or gets up, the seed sprouts and grows, though he does not know how. “
The parable speaks of scattering the seed, in other words, not holding onto it but confidently sowing it over a large area. ‘By night or by day’: the kingdom grows silently, even in the darkness of night. We can also ask every day, ‘Thy Kingdom come.’ The farmer does not need to constantly control the seed but needs to wait patiently for nature to take its course.
This word of life directs us towards trust in the power of love which will bear fruit in its own time. It teaches us the art of patiently accompanying what can grow of its own accord, without anxiety about results; it sets us free to welcome the other person in the present moment, valuing his or her potential while respecting his or her time.
‘… A month before the wedding, our son phoned us in a state of alarm because his girlfriend had started using drugs again. He asked for advice about what to do. It wasn’t easy to know what to say. We could have taken advantage of the situation and persuaded him to leave her but that didn’t seem right. So we suggested he listened to what his heart was saying … A long silence followed, then he said, ‘I think I can love a little more.’
After the wedding they managed to find an excellent rehabilitation centre with outpatient support. Fourteen long months passed during which she managed to keep her commitment to ‘no more drugs’. It is a long road for everyone, but the evangelical love we try to have between the two of us – even though there are times when we are reduced to tears – gives us the strength to love our son in this delicate situation. A love that perhaps also helps him understand how to love his wife.’
Edited by Letizia Magri
and the Word of Life team
[i] C.Lubich Word of Life Aug 1983
[ii] C.Lubich Word of Life Oct 1979
[:]

Malti
English
Add Comment